Bobby Haarms is onlosmakelijk verbonden aan ‘De Goeie Ouwe Tijd.nl’ met een dikke knipoog naar het verleden van onze club. Mijn eerste herinnering aan Bobby stamt uit 2003. Via via had ik Bobs telefoonnummer weten te bemachtigen en belde hem met een trillende hand op om hem te vragen naar een vaste rubriek op onze website: De Foto van Bob. Bob nam op, hoorde mijn verhaal geduldig aan en vroeg meteen wanneer we konden afspreken. Typisch voor Bobby Haarms, hij zou nooit afwijzend reageren op een Ajax-gerelateerd verzoek. Gedurende ruim vier jaar was Bob nauw betrokken bij 'De Goeie Ouwe Tijd.nl'. Eenmaal per half jaar sprak ik met Bob over de vele Ajax-foto's uit het verleden en kreeg zo de ene na de andere anekdote te horen. De grootste overwinningen en successen waren in zijn herinnering nog groter, terwijl hij zich (bewust?) nagenoeg geen nederlagen kon herinneren. Het was de bluf in het karakter van Bobby, maar ook het bewijs van zoveel positieve clubgevoelens.

Een bijzonder moment vond plaats op de dag dat Ajax voor de laatste keer de landstitel veroverde. Op zondag 9 april 2004 was op onze uitnodiging de Britse oud-Ajacied Ray Clarke te gast in de Amsterdam Arena en had een zeer innige ontmoeting met Bobby Haarms. Clarke speelde in seizoen 1978/1979 een jaar voor Ajax en samen met Bob haalde hij herinneringen op aan de goeie ouwe tijd. Tijdens de Nieuwjaarswedstrijd van Lucky Ajax van 2006 was het Bobby Haarms die de Lucky Ajax-wisseltrofee mocht uitreiken aan de winnaar van 2005: Peter van Vossen.

Veruit de meeste indruk maakte Bobby Haarms rondom de dag dat Ajax haar 105e verjaardag zou vieren. In de aanloop naar 18 maart 2005 belde ik Bobby om te vragen wat hij ervan vond om voor onze medewerkers en goede contacten een leuke Ajax-dag te organiseren met een knipoog naar heden en verleden van onze club. Een paar telefoontjes later was alles door Bobby geregeld en was er een dagvullend Ajax-programma samengesteld. Met de Ajax-bus van de firma Oisterwijk met de eigen buschauffeur Toon Elferink maakten we een rondrit naar het Olympisch Stadion, gingen naar de plek waar het Ajax-stadion ooit gestaan had, kregen een rondleiding in de Amsterdam Arena en sloten af met een spetterend Ajax-diner in La Perche d'Or, destijds het restaurant van Bobby Haarms en zijn vrouw Tilly. De gehele dag zag je de twinkeling in de ogen van Bobby. Trots op zijn Ajax-gevoel, weemoed naar de goeie ouwe tijd en gepassioneerd bij het vertellen van de ene na de andere anekdote. Tijdens een drankje bij Bar Meerzicht begon Bob te vertellen over het huis waar hij geboren was, vlak naast het café. We gingen een kijkje nemen en Bob vertelde over zijn jongste jaren aan de Middenweg.

Het avondprogramma zouden we nooit vergeten. Uit volle borst zong Bobby met ons ‘Een echte Ajacied, dat ben je niet voor even. Een echte Ajacied, dat ben je heel je leven’. En dit alles met de hand op zijn Ajax-hart. Na een geweldig diner (hetzelfde menu als tijdens het 50-jarig jubileum van Ajax!!) zong Bobby met zijn vrienden Wim Anderiesen jr en Dick Schoenaker uit volle borst ‘Droomland’. Het was een ode aan de eerder die maand overleden Rinus Michels, maar ook het nummer wat zo vaak gezongen is en werd tijdens de Ajax-feesten uit het verleden. Dat er die avond een groots Ajax-feest georganiseerd werd bij De Toekomst, kon Bob niet deren. In La Perche d’Or liet hij zich helemaal gaan en verliet laat op de avond zeer vermoeid het restaurant…op weg naar zijn huis aan Weerdestein in Amsterdam. Later zou blijken dat dit de laatste rit zou worden van Bobby Haarms langs de geschiedenis van Ajax...

Natuurlijk spraken we daarna nog veel vaker met Bob af. De fotoverhalen bleven een reden om elkaar minimaal eens per half jaar te ontmoeten, maar ook telefonisch spraken we wel eens over heden en verleden van Ajax. In het voorjaar van 2007 kregen we op ons verzoek een grote hoeveelheid foto’s van Bobby mee om deze in te scannen. Sommige foto’s waren ingeplakt in albums, sommige zaten er los bij. Er waren ook foto’s bij die 1,5 meter groot waren. We hebben alles ingescand… In het voorjaar van 2007 maakte Bob bekend dat hij met Tilly naar Frankrijk zou verhuizen. Het restaurant was verkocht en na afloop van seizoen 2006/2007 vertrokken Bob en Tilly naar het zuiden van Frankrijk. Wel hadden we een afspraak gemaakt elkaar op zaterdag 6 oktober 2007 te ontmoeten. Wat, zo vertelde de trotse Bob, op die dag zou hij door Ajax geëerd worden vanwege zijn 60-jarige lidmaatschap, en zou hij speciaal hiervoor naar Nederland terugkomen.

Aldus geschiedde. Op zaterdag 6 oktober 2007 verscheen Bob op de afgesproken tijd bij De Toekomst. Samen met zijn vrouw Tilly besteeg hij de trappen van de Toekomst en verscheen enthousiast bovenaan de trap. Zoals altijd had Bob zijn Ajax-pin op zijn pak. Hij kreeg van onszijn foto’s terug en spoedde zich naar de bestuurskamer voor zijn zoveelste onderscheiding. Daags na de wedstrijd begon de rampspoed voor de toen nog frivole Bobby. Op maandagavond 8 oktober 2007, vlak nadat Bobby een wedstrijd van Jong Ajax had bezocht bij De Toekomst, kreeg hij een hartaanval terwijl hij in bad lag. Gelukkig werd hij tijdig gereanimeerd en werd zijn leven gered. Hij moest echt wel in het ziekenhuis blijven, maar binnen twee weken zou hij weer thuiskomen. Extra zuur voor Bobby was, dat juist in diezelfde periode een eind kwam aan zijn huwelijk met Tilly. Zijn ex-vrouw keerde alleen terug naar het huis in Frankrijk, Bob bleef alleen achter in Nederland. Vanaf dat moment takelde Bobby zienderogen af en worstelde hij geregeld met zijn gezondheid. Vanwege zijn suikerziekte werden enkele tenen afgezet, en na een nieuwe beroerte was Bob niet langer in staat om zelfstandig auto te rijden. Hij kwam veel te snel ook in een rolstoel terecht. Gelukkig waren er mensen in zijn omgeving, die hem zo vaak mogelijk bezochten en hem naar de Arena of De Toekomst haalden, zoals André Kraan, Henk Voors en Martin Hansen.

In 2008 sprak ik Bob af en toe via de telefoon. Je kon merken dat hij geknakt was, teleurgesteld was en niet meer de sterke persoonlijkheid was uit het verleden. Wel bleef hij erg gepassioneerd over zijn Ajax praten, dat bleef hem tot zijn laatste snik bezighouden. Eén van de verpleegsters van Bobby in het VU-ziekenhuis te Amsterdam is een goede vriendin van mijn vrouw. Op gegeven moment kwam ze langs met een cadeau van Bob, en kreeg ik een gesigneerd Ajax-vaantje en een Ajax-speld. Misschien wel zíjn Ajax-speld. Als wedercadeau gaf ik een exemplaar mee van het Gouden Ajax-boek van Menno de Galan: Trots van de Wereld. Zo kon Bob in het ziekenhuis, maar ook in zijn nieuwe woonomgeving, kunnen blijven genieten van alle moois uit het verleden van Ajax, waarvan hij zelf een groot deel heeft uitgemaakt.

Bobby kwam tot het laatste moment bij Ajax. Spelers en supporters lieten duidelijk merken dat ze hem niet vergeten waren. Een groot spandoek van Bobby bij één van de laatste thuiswedstrijden van seizoen 2008/2009 liet eens te meer blijken dat er geen grotere Ajacied is dan…Bobby Haarms. Zijn laatste wens, nog één landstitel van Ajax, werd niet meer waargemaakt. Een andere wens van Bobby was, dat het nummer ‘Ode aan Ajax’ gespeeld zou worden bij zijn uitvaart. Hopelijk wordt deze laatste wens van Bob wel gehonoreerd en kijken we tijdens dit nummer naar boven, waar tussen de blauwe hemel en witte wolken ongetwijfeld een knalrode baan zal verschijnen. Bedankt voor alles en het ga je goed daarboven, Bobby. Rust in vrede...

Afspraak over De Foto van Bob in de Amsterdam Arena: Bob vertelt de mooiste Ajax-verhalen

In april 2004 ontmoet Bobby Haarms zijn ouwe gabber, Ray Clarke

De Foto van Bob, Bobby bij de laptop met Ajax-foto's

Als Bob begon met vertellen, hield hij niet meer op

Bobby herkent ouwe vrienden op stokoude foto's

Bobby was favoriet bij alle leeftijden

Bobby Haarms met Peter van Vossen

Nooit vond Bobby het vervelend om met fans op de foto te gaan

Bob en Tilly Haarms bij hun restaurant La Perche d'Or

Bobby Haarms spreekt een videoboodschap in (filmpje volgt vrijdagavond!)

Onze Bobby in het Olympisch Stadion van Amsterdam

De meester neemt zelf een strafschop in het stadion waar hij zoveel successen beleefde

Samen met Bob werd de plek bezocht waar het Ajax-stadion oot gestaan heeft

Bobby en ik, samen bij Bar Meerzicht aan de Middenweg

In de brandgang achter Bar Meerzicht vertelt Bobby over zijn jeugdjaren in Betondorp

Bobby bij de voordeur van zijn ouderlijk huis

Voorafgaande aan het diner in La Perche d'Or krijgen Bobby en Tilly namens De Goeie Ouwe Tijd.nl een fotocollage uitgereikt

'Een echte Ajacied, dat ben je niet voor even. Een echte Ajacied, dat ben je heel je leven'. Let op de hand die Bobby op zijn hart legt...

Bobby zingt het refrein, samen met onze redactie

Droomland, vertolkt door Wim en Riek Anderiesen, en Bob en Tilly Haarms

Bobby Haarms was helemaal onder de indruk van de mooie fotocollage

Wederom Bob aan het woord over zijn cluppie

Bobby met de videoband van 'De heer van de Meer'

Bobby Haarms met het boek 'Tussen hemel en hok' van Raymond Bouwman en Michel Sleutelberg

Bob met één van de twee boekjes 'Bob ontmoet', verhalen uit Ajax Life

Op 8 januari 2006 overhandigt Bobby Haarms de Lucky Ajax-wisseltrofee aan Peter van Vossen

Bobby op het kunstgrasveld van De Toekomst

Op 3 oktober 2006 spelen de Klassieke Veteranen onder leiding van Bobby Haarms tegen een supporterselftal

Tijdens de wedstrijd fungeert Bobby als grensrechter en laat zijn gedrevenheid duidelijk zien

Bobby geniet van de nieuwste foto's van Ajax op de laptop

Bobby Haarms bij de dikgevulde prijzenkast van zijn Ajax

Bobby zoals we hem altijd zullen herinneren: loyaal, trots, goudeerlijk, vriendelijk en in alle opzichten een nuchtere rasechte Ajacied